Aðalfundur Sjómannafélags Íslands haldinn í Iðnó 29.desember 2010
Fundurinn mótmælir lögum um afnám sjómannafsláttarins. Fundurinn bendir á að sjómenn hafa notið sérstakra skatta kjara í yfir 50 ár, þó mun lægri en í nágrannalöndunum. Til dæmis getur skattafsláttur norskra sjómanna numið allt að 1.500.000 íslenskra króna . Á íslandi er sjómannaafsláttur fyrir árið 2010 að hámarki 360.000. Á sama tíma og ríkisstjórn Íslands ræðst á kjör sjómanna með afnámi sjómannaafsláttarins hafa sjómenn að auki tekið á sig skerðingar í lífeyrissjóðum sínum . Samtímis tryggir ríkisvaldið sjóðfélögum lífeyrissjóðs starfsmanna ríkisins full réttindi án nokkurra skerðinga . Með harðfylgi og ósérhlífni Íslenskra sjómanna skapa sjómenn þann auð og gjaldeyri sem við öll lifum á. Stjórnvöld eru kjörkuð að egna sjómenn til átaka með framferði sínu. Við bendum stjórnvöldum á að kjarasamningar sjómanna eru lausir. Sjómenn munu ekki láta ósvífni stjórnvalda ganga yfir sig, heldur mæta til leiks af fullri hörku.
Fundurinn lýsir áhyggjum af fjárskorti Landhelgisgæslunnar. Fjársveltið hefur orðið til þess að Landhelgisgæslan getur ómögulega sinnt því hlutverki sem henni er ætlað samkvæmt lögum , skip og annar búnaðu gæslunnar er langtímum saman í leiguverkefnum erlendis , ekkert skip gæslunnar er á íslandsmiðum tiltækt til björgunar og eftirlitsstarfa svo vikum skiptir ár hvert . Heyrst hefur að breytinga er ekki að vænta , nema þá til hins verra. Íslensk þjóð hefur í gegnum áratugi gert ú fjölda varðskipa , lengst af 4 skip og stundum fleiri til að gæta þjóðarhagsmuna og til öryggis fyrir sæfarendur. Fundurinn hvetur ríkistjórnin til að tryggja gæslunnu nægt fjármagn til að hún geti sinnt hlutverki sínu með reisn.
Fundurinn styður sjálfbærar hvalveiðar við landið. Fundurinn hvetur sjávarútvegsráherra að láta ekki vankunáttufólk og öfgasamtök hafa áhrif á veiðarnar. Hvalveiðar hafa skapað fjölda vellaunaðra starfa , fundurinn bendir á að minnstu mátti muna að þekking til veiða og vinnslu hefði glatast eftir langvarandi veiðibann sem engin rök voru fyrir. Hvetur fundurinn sjávarútvegsráðherra að gefa út veiðikvóta til í það minnsta 5 ár í senn svo að fyllstu hagkvæmni sé gætt og starfsöryggi starfsmanna sé tryggt.
Fundurinn lýsir áhyggjum sínum af fyrirhuguðum ætlunum stjórnvalda um leigu aflaheimilda. Verði að aukningu á aflaheimildum hlýtur það að vera eðlilegt að kvótaaukningunni verði skilað til þeirra skipa sem veiðiheimildirnar hafa verið teknar af. Sjómannafélagið hafnar öllum hugmyndum um kvótaleigu ríkisins. Öll reynsla af kvótaleigum hefur orðið til að skerða kjör sjómanna. Hávær umræða hefur farið fram um nýliðun í útgerðarmannastétt. Fundurinn bendir á að fiskveiðar við Ísland er takamörkuð auðlind. Að dreifa takmörkuðum veiðiheimildum út og suður verður til þess traustum útgerðum fækkar og hallærisútgerðum fjölgar á kostnað þeirra sjómanna sem gert hafa sjómennsku að sínu ævistarfi. Smábátaútgerðin hefur jafnt og þétt verið að fá auknar veiðiheimildir úr heildarkvótanum, þessi útgerð gerir ekki heildarkjarasamning við áhafnir bátanna , þannig að kjörin fara eftir geðþátta eiganda bátsins. Félagið skorar á Sjávarútvegsráðherra að úthluta ekki veiðiheimildum á önnur skip en þau sem heyra undir lágmarkskjarasamninga sjómanna í landinu. Sjómannafélagið áréttar í þessu ljósi fyrri kröfur sjómanna um að allur fiskur verði verðlagður um fiskmarkaði
sjomenn@sjomenn.is